Het verhaal van Martine

Het was een heftige tijd toen er zes jaar geleden borstkanker bij mij werd vastgesteld. Daar zat ik dan, midden in een scheiding, met 3 kinderen in de leeftijd van kleuter tot beginnend puber. En dan ook nog te horen krijgen dat je borstkanker hebt.

Geen denken aan dat dit me eronder zou krijgen, ik zou vechten. Vechten om te overleven zodat ik mijn kinderen, mijn houvast, op kon zien groeien. En vechten omdat ik hoopte op een liefdevol, gezond leven op de manier zoals ík dat wilde.

Leven in het nu met borstkanker

En dan stap je in een rollercoaster, het traject van amputatie en vervolgens chemo’s. Chemo’s die je zo ziek maken en veroorzaken dat het voor iedereen zichtbaar is dat je echt ziek bent (dat vond ik het ergste). Vooral je haar verliezen, mijn blonde, volle haardos, dat idee vond ik echt waardeloos. In kleine stapjes werd mijn borstkanker behapbaar. Leven van dag tot dag. Iedere dag weer kijken wat er op je pad komt, en vooral ook sporten om fit te blijven voor de operatie, voor de volgende chemo en de volgende en volgende en volgende.

Eigen-haarband

Voordat ik de eerste chemo inging, hoorde ik van een vriendin van de Eigen-haarband. Ik had daarvoor al pruiken gepast, maar ik hou niet zo van ‘verkleedpartijtjes’. Ik hou van puur natuur en authentiek. Welke pruik ik ook paste, het was niet zoals ik was. Maar het leek alsof er geen alternatief was. Dus toen ik de website van Toupim Eigen-haarband zag, voelde ik alleen maar opluchting. Zo kon het dus ook! Ik belde direct met Sylvia om te vragen hoe het werkte. Dat was een mooi, liefdevol, echt gesprek.

Na mijn eerste chemo, was ik eerst nog vol vertrouwen dat míjn haar niet uit zou vallen, maar helaas gebeurde dat toch. Mijn vriendin kwam om de plukken zo af te knippen, dat Sylvia er mee kon werken. Samen met de kinderen haalden we een week later op een prachtige zonnige dag mijn Eigen-haarband op in Amsterdam. De ontvangst in het atelier was warm, ontspannen en allerhartelijkst en de kinderen kregen alle tijd om ook mee te passen. Het resultaat was schitterend en ik voelde me op dat moment de mooiste vrouw van de wereld, zo blij met het resultaat.

Ik heb de Eigen-haarband veel gedragen, maar het grappige was dat het de kinderen en vriendinnen niets uitmaakte. Binnenshuis liep ik dus altijd kaal rond, alleen als ik ergens heen ging, deed ik hem om, net zoals je doet met make-up. Alleen al het feit dat de Eigen-haarband er was, heeft mij geholpen.

Zes jaar later

Nu sta ik niet dagelijks meer stil bij wat me toen zo plotseling is overkomen. Mijn leven heeft z’n weg weer gevonden, met nog steeds de kinderen, mijn familie en vriendinnen en inmiddels weer een hele lieve vriend. Wel ben ik veranderd. Ik ben minder bezig met mijn uiterlijk, ben zelfverzekerder en leef mijn leven met meer aandacht voor mezelf en anderen om me heen.

Martine

1 gedachte over “Het verhaal van Martine

  1. Als je dit leest krijgt je tranen in mijn ogen ik was er ook bij 6 jaar geleden wat was ik toch ziek mijn man verloren en daar licht je dan had wel je kinderen om je heen maar die arm ben je kwijt ik had een pruik 2 op gehad maar was me zelf niet maar hopen dit nooit meer mee te maken maar nu ik weet van die haar band zal ik iedereen aanbevolen om die te laten maken groetjes Annie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *